|
Cando ámbalas dúas institucións comezaran a súa andaina, tanto o Valedor do Pobo galego como o “Defensor del Pueblo” español adoitaban ser persoas senlleiras, profesionalmente respectabeis e, sobre todo, humanistas de verdade, dos “de antes”. Calquera, desde calquera posición política e ideolóxica, sentía respecto e consideración cara a nomes como Joaquín Ruiz-Giménez, Álvaro Gil-Robles ou Fernando Álvarez de Miranda, no caso dos “Defensores del Pueblo”; ou por suposto, cara a Xosé Cora Rodríguez, o recentemente finado primeiro Valedor do Pobo que houbo neste país.
Lamentabelmente, o carisma (ou a falta de) dos seus respectivos sucesores, non ten nada ou case nada que ver co daqueles que os precederon. O caso do actual “Defensor del Pueblo” é unha boa proba disto. Don Enrique Múgica ten demostrado por activa e por pasiva que é máis “defensor” duns ca doutros. Permitiuse o luxo de aldraxar aos nacionalismos democráticos en numerosas declaracións que o descualifican para ocupar o cargo que está a desvirtuar. Podemos entender a dor e a rabia que lle puido producir o asasinato do seu irmán Fernando a mans de ETA. Pero se non é capaz de afastar sentimentos viscerais da obrigada imparcialidade do seu cargo, é mellor que deixe o sitio a quen saiba mellor “defender” ca “atacar”. Máxime, se entra na demagoxia barata de certa política e xornalismo ultras consistente en considerar a todo o nacionalismo como cómplice directo ou indirecto do terrorismo etarra.
E que dicir do que acontece aquí en Galiza co novo Valedor, don Benigno López? O comezo non puido ser máis desacougador: desautorizou os decretos normalizadores do galego, a lingua máis feble e con risco de extinción de entre as dúas aquí oficiais, malia os diversos estudos e análises internacionais que advirten do serio perigo da súa desaparición. O Valedor do Pobo, contra a lingua máis “desvalida”. E agora, nun ataque de sabe-Deus-que, monta un “pollo” para que un programa da TVG que ía ter por título “O Valedor”, mude de nome. Non terá cousa mellor que facer o señor López?
Sempre se van os mellores, Sr. Cora. A ver se desde onde vostede se atope nos axuda a atopar a alguén que nos devolva o seu espírito de Valedor ou o de don Joaquín Ruiz-Giménez. Mentres non chegue ese momento… Deus nos valla dos valedores. |
